Polish Open Kaliber 2018
Selfie z gwiazdą sportu
Stop zwolnieniom z WF-u
Fundacja kibica
- O powołanie zawodnika kadry narodowej do reprezentacji kraju na zawody główne (IO, IE, MŚ, ME) wnosi trener kadry, za pośrednictwem i po zaopiniowaniu przez dyrektora sportowego, na podstawie analizy wyników sportowych uzyskanych przez zawodników w wyznaczonych startach międzynarodowych i krajowych.
- W odrębnych tabelach określono poziom sportowy, którego osiągnięcie warunkuje powołanie zawodnika na zawody główne.
Tabele* zostały opracowane na podstawie wyników z czterech zawodów głównych (z wyłączeniem IO, IE) ostatnich lat i będą w kolejnych latach uaktualniane. - Przyjmuje się następujące kryteria – minimalny wynikowy poziom sportowy w zawodach kwalifikacyjnych, z uwzględnieniem wieku zawodnika:
a / juniorzy - uzyskanie wyniku nie niższego niż 12. miejsce (patrz tabela*)
b / młodzieżowcy – uzyskanie wyniku nie niższego niż 18. miejsce (patrz tabela*)
c / seniorzy - uzyskanie wyniku nie niższego niż 12. miejsce (patrz tabela*)
d / konkurencje nieolimpijskie ISSF – 3 miejsce (patrz tabela*) - W przypadku spełnienia kryteriów przez zawodników w liczbie przekraczającej limity powołań, propozycję składu przedstawia trener.
- Jednorazowe uzyskanie wyniku określonego w tabeli, nie oznacza obligatoryjnego włączenia zawodnika do reprezentacji.
- Realizacja indywidualnych rocznych planów szkolenia oraz prezentowanie nienagannej postawy sportowej, jest wymogiem niezbędnym zakwalifikowania zawodnika do składu ostatecznego na zawody główne.
- Dyrektor sportowy, do ostatecznego składu reprezentacji, może zaproponować zawodnika, który nie wykonał postawionego zadania, ale był bliski jego realizacji (np. młodego zawodnika rokującego na przyszłość) lub z powodów losowych nie mógł brać udziału w pełnym cyklu szkolenia.
Ostateczny skład reprezentacji na zawody główne zatwierdza prezydium zarządu PZSS. - O powołanie zawodnika kadry narodowej do reprezentacji kraju na zawody z cyklu Pucharu Świata i międzynarodowe wnosi trener kadry narodowej, kierując się rocznymi planami szkoleniowymi, aktualnym poziomem sportowym oraz stopniem realizacji programu szkoleniowego przez sportowca.
Ostateczny skład zatwierdza prezes PZSS po zaopiniowaniu wniosku przez dyrektora sportowego. - Po zakończonym cyklu zawodów trenerzy KN oceniają udział reprezentantów w zawodach, wykonanie zadań sportowych i przedstawiają wnioski zarządowi PZSS
a / Podstawą rozliczania zawodników powyżej 35 roku życia są jedynie osiągnięcia w zawodach głównych (IO, IE, MŚ, ME, PŚ). - Zawodnicy powyżej 23 roku życia, uczestniczący w zawodach głównych w poprzednim sezonie, którzy:
a/ zajęli miejsca 1-8, żeby zakwalifikować się do reprezentacji na kolejne zawody główne powinni osiągnąć przynajmniej raz normę, o której mowa w punkcie 2., na wniosek trenera taki zawodnik może być wyłączony z kwalifikacji.
b/ zajęli miejsca 9-16 powinni osiągnąć przynajmniej 2 razy normę, o której mowa w punkcie 2.
c/ zajęli miejsca 17. i dalsze oraz zawodnicy, którzy nie brali udziału w zawodach głównych w poprzednim sezonie powinni osiągnąć przynajmniej 3 razy normę, o której mowa w punkcie 2.
Warszawa, 13.11.2017 r.
* tabele z wynikami będą tworzone na podstawie wyników co najmniej z trzech poprzednich zawodów rangi mistrzowskiej.
*Normy wynikowe - wszystkie rodzaje strzelań - 2018-2020 (aktualizacja - 2.01.2018)
Więcej...Nadszedł czas podatkowych rozliczeń, kto ma ten obowiązek przed sobą może przeznaczy 1% na wsparcie będącej w potrzebie osoby związanej bezpośrednio ze środowiskiem sportu strzeleckiego lub bliskiej strzelcom sportowym bądź też wspomoże taką osobę w formie darowizny? Poniżej przedstawiamy z założenia ograniczoną listę osób potrzebujących pomocy, zaznaczając jednocześnie, że jest to sytuacja wyjątkowa, jak wyjątkowi są nasi zasłużeni reprezentanci kraju, czy animatorzy sportu strzeleckiego. Solidaryzujemy się z poszkodowanymi i potrzebującymi, ale nie podejmujemy się wyręczania wyspecjalizowanych fundacji, które w świetle prawa zajmują się taką działalnością, ani prowadzenia ogólnodostępnej tablicy ogłoszeń osób w potrzebie. Dlatego też z góry informujemy, że nie będziemy wieszać na stronie PZSS wszystkich napływających zgłoszeń, bez wyjaśniania przyczyn. Informujemy też, że PZSS nie zbiera darowizn w czyimkolwiek imieniu, prosimy więc o niewpłacanie datków na konto Związku! Jak wspomnieliśmy darowizny mogą mieć formę bądź to odpisu 1% przy rozliczeniu rocznym PIT, bądź to innej jednorazowej lub cyklicznej wpłaty. Pamiętajmy jednak, że kwoty z 1 % w rozliczeniu PIT będą do wykorzystania dopiero od października, natomiast inne darowizny – natychmiast!
Więcej...W odpowiedzi na docierające do PZSS sygnały o możliwości występowania potencjalnych zagrożeń dla poziomu egzaminów na patent strzelecki, w celu uniknięcia ewentualnych zarzutów co do rzetelności sprawdzianów i uchronienia członków klubów przed komplikacjami z tego tytułu zarząd PZSS doprecyzował niektóre przepisy regulaminu egzaminów stwierdzających posiadanie kwalifikacji niezbędnych do uprawiania sportu strzeleckiego, jednocześnie zlecając przygotowanie programu komputerowego umożliwiającego sprawne realizowanie przyjętych zasad.
Zgodnie z uchwałą zarządu PZSS z dnia 23 kwietnia 2014r. prezydium zarządu przyjmuje program kursu instruktorskiego opracowany przez dr. Kazimierza Kurzawskiego i tr. Andrzeja Kijowskiego (wersja z lutego 2016) jako program wzorcowy kursów w sporcie strzeleckim.
Więcej...
Informujemy, że począwszy od 25 marca 2016 roku każdy piątek będzie w Komisji Licencyjnej dniem pracy wewnętrznej, a w przypadku, kiedy piątek będzie wolny, takim dniem będzie pierwszy poprzedzający dzień pracy. W dniu pracy wewnętrznej Komisja Licencyjna nie będzie przyjmować interesantów i udzielać informacji telefonicznie.
Komisja Licencyjna została zmuszona do wystąpienie do władz PZSS o zgodę na takie rozwiązanie z powodu niemożności wygospodarowania czasu niezbędnego do uważnego sprawdzenia wniosków licencyjnych i patentowych, ich opracowania, i przygotowania decyzji. Liczba odbieranych telefonów i zadawanych pytań, na które odpowiedzi są w znakomitej większości dostępne na stronie PZSS lub powinny być udzielane zainteresowanym w macierzystych klubach, rośnie z każdym rokiem i absorbuje Komisję Licencyjną. Ostatnio, mimo przedłużanego czasu pracy, Komisja Licencyjna z coraz większym trudem znajduje czas na tzw. pracę na dokumentach. W takich okolicznościach wydzielenia w tygodniu przynajmniej jednego dnia przeznaczonego na weryfikację wniosków jest koniecznością, żeby utrzymać niezakłóconą ciągłość możliwie najszybszego wydawania zaświadczeń. Zapewniamy wszystkich zainteresowanych, że priorytetem Komisji Licencyjnej jest niezwłoczne wystawianie decyzji patentowych i licencji, a niezamierzona zwłoka, jeśli czasem występuje, wynika z błędnie wypełnionych lub niekompletnych wniosków, czasami też ze spiętrzenia ich liczby na przełomie lat. Dziękujemy za zrozumienie tej decyzji podjętej wyłącznie z chęci przyspieszenia wydawania dokumentów PZSS oczekiwanych przez zainteresowanych.
Więcej...
Liga Młodzieżowa do 17 lat w konkurencjach karabin i pistolet pneumatyczny 10 m, ma za zadanie popularyzować współzawodnictwo dzieci i młodzieży w sporcie strzeleckim w Polsce.
Postanowienia ogólne
- Uczestnictwo - każdy klub posiadający licencję PZSS
- Konkurencje : karabin pneumatyczny 40, pistolet pneumatyczny 40.
- W skład zespołu wchodzą min. 3 osoby. Zespół może liczyć więcej osób (z jednego klubu) i może być mieszany (dziewczęta i chłopcy). Klub może wystawić jeden zespół w każdej konkurencji. Do danej rozgrywki wystawia 3 osobową drużynę.
Zasady rozgrywania zawodów
- Konkurencje i ilość strzałów
- Karabin pneumatyczny 40 strzałów (tylko drużynowa punktacja)
- Pistolet pneumatyczny 40 strzałów (tylko drużynowa punktacja)
Zgłoszenia
- Każdy klub uczestniczący w Lidze Młodzieżowej PZSS zgłasza zespół przed I Rundą kwalifikacyjną oraz 3 osobowy zespół, który będzie startował w danej rundzie do Delegata technicznego PZSS przed rozpoczęciem zawodów
- Każdy ze zgłoszonych zawodników musi posiadać licencję PZSS
- Udział w Lidze Młodzieżowej PZSS jest bezpłatny.
Przebieg rund kwalifikacyjnych.
Dwie rundy kwalifikacyjne, które przeprowadzane są przy innych rozgrywanych zawodach ogólnopolskich lub strefowych z udziałem Delegata technicznego PZSS.
- Pierwsza runda kwalifikacyjna – Puchar Prezesa.
Przed rozpoczęciem zawodów kluby zgłaszają swoje drużyny. Nie przeprowadza się osobnego strzelania w zawodach. Wyniki zawodników zostają spisane z konkurencji rozgrywanych w ramach zawodów. - Druga runda kwalifikacyjna – Złoty Muszkiet, Złota Krócica
Przed rozpoczęciem zawodów kluby zgłaszają swoje drużyny. Nie przeprowadza się osobnego strzelania w zawodach. Wyniki zawodników zostają spisane z konkurencji rozgrywanych w ramach zawodów.
Na podstawie spisanych wyników z I i II Rundy zostaje sformułowany komunikat w biurze PZSS. Na wynik składa się suma rezultatów uzyskanych przez trzech zgłoszonych zawodników.
Kwalifikacje do rundy finałowej
Do finału Ligi Młodzieżowej PZSS kwalifikuje się osiem najlepszych zespołów w pistolecie i osiem w karabinie. Decyduje wynik z rundy kwalifikacyjnej I lub II (w przypadku dwóch startów zespołu, liczy się lepszy wynik).
Finał Ligi Młodzieżowej PZSS
Osiem zespołów zakwalifikowanych do finału będzie brało udział w dwuetapowych rozgrywkach:
- Mecze kwalifikacyjne „każdy z każdym” będą rozegrane w dwóch grupach G1; G2; w których będą rozstawione drużyny zakwalifikowane do finału:
G1: A1; B2; C1; D2
G2: A2; B1; C2; D1
Podczas konferencji zostaną w drodze losowania przydzielone numery drużyny w danej grupie od 1 do 4, co będzie stanowiło o kolejności strzelań w rozgrywkach.
G1: 1,2,3,4
G2: 1,2,3,4
Zawodnicy walczą ustawieni w zespole również z numerami 1, 2, 3. Rozgrywka polega na bezpośredniej potyczce z zawodnikiem przeciwnej drużyny z tym samym numerem.
Zasady meczy kwalifikacyjnych:
15 minut czas przygotowawczy i strzały próbne
12 minut każda seria dziesięciostrzałowa, po każdej serii będą przydzielane punkty (2 pkt za wygraną serię; po 1 punkcie za remis; 0 punktów za przegraną serię dla zawodnika) - Mecze finałowe o złoty medal i o brązowy medal.
Pierwsze zespoły z rozgrywki grupowej przystępują do meczu o złoty/srebrny medal; drugie zespoły przystępują do meczu o medal brązowy.
Zasady meczy finałowych:
8 minut czas przygotowawczy i strzały próbne
Prezentacja
2 minuty przygotowanie i strzały próbne
20 strzałów, 50 sekund na strzał, ocenianie z dziesiętnymi) przyznawanie punktów za każdy strzał ( 2 punkty za wygrany strzał, 1 punkt za remis 0 punktów za przegrany strzał)
Na obu etapach w przypadku remisów rozstrzyga dodatkowy strzał oceniany tak jak poprzednio (ocena w dziesiętnych)
Strzelnica podczas rozgrywania finału
- Ilość stanowisk - minimum 24 stanowisk – zalecane 30
- Zalecenia: oprawa muzyczna (dotyczy finału), widoczne dla zawodników tablice (ekrany) z wynikami.
Postanowienia końcowe
- Do regulaminu zasad i rozgrywania Ligi Młodzieżowej PZSS, mogą zostać wprowadzone modyfikacje.
- W sprawach spornych jedynym, wyłącznym interpretatorem ww. zasad i regulaminów Ligi Młodzieżowej PZSS jest Dział Szkolenia PZSS.
23 kwietnia 1933 r. odbył się w Warszawie Organizacyjny Walny Zjazd Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. Udział w nim wzięli delegaci 11 okręgów strzeleckich, reprezentujących 198650 członków ("Przegląd Strzelecki i Łuczniczy" nr 2 z 1933 r. str.14).
Decyzja utworzenia Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego zapadła na plenarnym posiedzeniu Naczelnej Rady Strzelectwa w dniu 5 marca 1933 r.:
Więcej...Uprasza się przesyłających materiały przeznaczone do publikacji na stronie PZSS (informacje, komunikaty, itp.) o przygotowanie ich formatach edytowalnych (word, excel, txt). Proszę nie przysyłać tych materiałów w formacie pdf (Portable Document Format).
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Więcej...Wybrane zagadnienia
Obecna sytuacja społeczna i geopolityczna (trudności na rynku pracy, otwarte granice Europy, ciekawość świata), sprzyjają częstszemu podejmowaniu pracy poza granicami kraju. W polskim środowisku strzeleckim jest to temat nie nowy, ale powszechnie raczej mało znany, gdyż niektórzy z trenerów zapewne biorą również pod uwagę możliwość zagranicznej kariery.
Podjęcie pracy poza dotychczasowym miejscem zamieszkania, a szczególnie za granicą wiąże się z nowymi i potencjalnie atrakcyjnymi możliwościami, ale również z pewnymi szczególnymi wyzwaniami. Do najczęściej postrzeganych korzyści możemy zaliczyć kwestie ekonomiczne, socjologiczne (nowe kontakty) i poznawcze (zawodowe, językowe, kulturowe, turystyczne i inne). Najistotniejsze w perspektywie długoterminowej wyzwania można uporządkować w dwóch kategoriach: wyzwania emigracyjne i wyzwania zawodowe.
Wyzwania emigracyjne
- Kwestie legalne: kontrakt, pozwolenie na pracę, ubezpieczenie zdrowotne, itp. Posiadanie kompletnej i aktualnej dokumentacji jest kluczowym argumentem decydującym w krytycznych sprawach związanych ze zdrowiem, administracją publiczną czy z pracodawcą.
- Kwestie bytowe: miejsce zamieszkania, transport. Niekiedy to pracodawca zapewnia lokum i transport, a w innych sytuacjach wszystkie tego rodzaju świadczenia należy sobie zapewnić samemu, co należy mieć na uwadze pertraktując warunki z pracodawcą.
- Kwestie kulturowe: językowe środki komunikacji, zwyczaje, rodzina, towarzystwo. Znajomość języka kraju w którym się pracuje jest decydującym o sukcesie pracy z ludźmi czynnikiem, możliwym do nadrobienia. W uproszczeniu można przyjąć, że osoba znająca już jeden język obcy potrzebuje ok 6 miesięcy do opanowania następnego w stopniu umożliwiającym sprawną komunikację. Tym niemniej ten pierwszy okres, bywa stresujący. Również warto wziąć pod uwagę, że sukces zawodowy wiąże się z wieloletnim pobytem za granicą, co nie pozostaje bez wpływu, tak pozytywnego jak negatywnego, na sprawy socjologiczne, tak rodzinne jak towarzyskie.
Wyzwania zawodowe
- Pozyskanie pozytywnego nastawienia sportowców i działaczy, motywacja.
- Zapoznanie się z osiągnięciami, aspiracjami i dyspozycyjnością zawodników.
- Zrozumienie dotychczasowego funkcjonowania systemu szkolenia w Związku i klubach.
- Rozpoznanie strzelnic oraz innych obiektów sportowych w kraju, przydatnych do szkolenia.
- Dopasowanie metod treningowych do warunków lokalnych.
- Aktywne oddziaływanie na osoby kształtujące politykę sportową.
Wybrane elementy specyfiki szkolenia strzelców w Hiszpanii
Z punktu widzenia prawnego, hiszpański amator strzelectwa jest zwolniony z obowiązku posiadania licencji i pozwolenia na broń jedynie jeżeli jest to broń pneumatyczna (broń pneumatyczna wymaga jedynie zgłoszenia informacyjnego w urzędzie miejskim, niezależnie od jej parametrów). Dopiero od 18-tego roku życia można otrzymać pozwolenie na broń palną, co w praktyce komplikuje nieco szkolenie juniorów. Licencja sportowa umożliwia posiadanie kilkunastu sztuk broni różnego kalibru.
Aby móc otrzymać pozwolenie na broń, należy wykazać się przynależnością do federacji regionalnej oraz przynależnością klubową. Licencja federacji regionalnej pokrywa ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków na obiektach sportowych. Licencja związkowa (federacji centralnej) dotyczy jedynie osób biorących udział w centralnie organizowanych przez Związek imprezach sportowych.
Z punktu widzenia organizacyjnego i szkoleniowego, kluby strzeleckie w Hiszpanii mają często charakter nieco wymuszonych przez system organizacyjny stowarzyszeń, nieco pozbawionych mocy sprawczej. Bywa, że na jednym obiekcie, będącym zazwyczaj czyjąś własnością prywatną lub samorządową, funkcjonuje kilka klubów. Z punktu widzenia finansowania, kluby są mniej lub bardziej prężnymi przedsiębiorstwami, nastawionymi raczej na rekreację niż sport, bardziej na pozyskiwanie nowych członków niż podnoszenie ich kwalifikacji sportowych. Kluby bardzo rzadko bywają właścicielami czy zarządcami instalacji sportowo-rekreacyjnych, lub sprzętu sportowego. Każdy członek klubu we własnym zakresie pokrywa wszystkie koszty zawiązane z uprawianiem strzelectwa, począwszy od każdej zużytej tarczy, a skończywszy na zakupie sprzętu sportowego i udziale w zawodach, łącznie z opłaceniem startowego. Klub najczęściej ogranicza się do roli koordynacyjnej. Nabór i selekcja w klubach oparty jest praktycznie jedynie o tradycje rodzinne. Poza Katalonią (Barcelona), praktycznie nie funkcjonuje żaden system dofinansowania klubów. W takiej sytuacji kluby mają bardzo ograniczone możliwości pełnienia roli mecenatu sportu strzeleckiego, ze względu na bardzo ograniczony dopływ innych środków niż pochodzących bezpośrednio od ich członków. W całej Hiszpanii zaledwie kilka klubów pozwala sobie na zatrudnienie trenera czy chociażby instruktora na kilka godzin tygodniowo. Potencjalna kadra szkoleniowa to często nieco doświadczeni zawodnicy, z których wielu nie posiada żadnego formalnego przygotowania pedagogicznego. Jedyną formą doskonalenia kadr trenerskich są odpłatne dorocznie organizowane centralnie kursy w formie przypominającej nieco studia podyplomowe w Polsce. Najlepsi zawodnicy zrzeszeni w federacji regionalnej, ale nie będący członkami kadry narodowej, mogą liczyć na sporadyczne akcje szkoleniowe oparte najczęściej o współpracę z trenerem związkowym.
Jedynymi organizacjami sportowymi posiadającymi dostęp do subwencji jest Związek centralny i federacje regionalne, ale ich partnerami są bardziej pojedynczy zawodnicy niż kluby. Federacje regionalne organizują regionalne zawody, które są zsynchronizowane z kalendarzem centralnym. Kilka razy w roku (2-4) organizowane bywają zgrupowania regionalne, niestety niezbyt często stojące na poziomie satysfakcjonującym potrzeby sportu wyczynowego. Drugim, istotniejszym mankamentem prób lokalnego szkolenia, jest brak ciągłości i nadzoru w okresach pomiędzy zgrupowaniami i na zawodach. Wielkość subwencji jakimi dysponują federacje regionalne zależy bezpośrednio od samorządów a nie od Związku (federacji centralnej). Dysproporcje w możliwościach dofinansowania bywają bardzo duże.
Centralny Związek organizuje i finansuje udział reprezentacji narodowej w zawodach międzynarodowych oraz ponosi koszty organizacji mistrzostw Hiszpanii we wszystkich konkurencjach olimpijskich i nieolimpijskich oraz koszty organizacji turniejów (Puchar Króla lub Puchar Prezydenta) na które składają się 2-3 starty w większości konkurencji. Koszty udziału w zawodach, tak przejazdy, jak diety czy startowe, strzelcy pokrywają indywidualnie. W zależności od rezultatów i zamożności federacji regionalnych, zawodnik może liczyć na zwrot części lub całości kosztów.
Pomoc Związku krajowego koncentruje na przyznawaniu członkom kadry niezbyt licznych i porównywalnych z polskimi stypendiów, amunicji, dostępu do centralnego szkolenia z udziałem trenera kadrowego, badań lekarskich i psychologa oraz pokrycia kosztów podróży i pobytu na imprezach międzynarodowych i szkoleniowych w kraju. Ani zawodnicy ani kluby nie mogą liczyć np na pomoc w finansowaniu zakupu broni czy potrzebnego oprzyrządowania. Istotną konsekwencją wpływającą negatywnie na efektywność centralnego procesu szkolenia jest, z mojego punktu widzenia, brak wypracowanego wsparcia na poziomie klubowym czy federacji regionalnych, co osłabia wyraźnie jakość pracy treningowej zawodników poza zgrupowaniami.
Różnice kulturowe (zasady funkcjonowania i kryteria oceny postępowania) między strzelcami w Polsce i w Hiszpanii są na tyle duże, iż wymagają istotnego przetworzenia na inny kontekst kulturowy, aby mechanizmy wykorzystywane w treningu wyczynowym nie straciły swojej sprawności. System motywacji zewnętrznej sportowców np., opiera się częściowo o konkretny kontekst gospodarczy kraju. Te same 1000 euro posiada inne znaczenie w środowisku, gdzie średnie zarobki wynoszą 200-500 euro, a inne w środowisku gdzie średnie zarobki wynoszą 3000 czy 5000 euro. W tym samym kontekście nie bez znaczenia jest normalność rynku pracy i możliwość pozyskania przyzwoicie płatnego zajęcia poza sportem. W takich warunkach ludzie mniej ryzykują i bardziej dbają o czynniki, które przybliżają im mniej ryzykowny i bardziej długofalowy sukces rynkowy niż sportowy.
Drugim szczegółem różniącym kontekst pracy trenerskiej jest determinacja i dyspozycyjność sportowców. Mając na myśli nierzadko skrajne warunki uprawiania sportu wyczynowego, trzeba powiedzieć że młodzież hiszpańska jest mniej przyzwyczajona do dyscypliny i wyrzeczeń niż młodzież polska, zarówno ze względu na inne uwarunkowania rodzinne jak edukacyjne w szkole. Dysponują atrakcyjniejszymi możliwościami w zakresie spędzania wolnego czasu, co nie tylko stanowi potencjalną możliwość, ale jest powszechnie uznawanym stylem życia. Również więzi socjologiczne, zarówno rodzinne jak towarzyskie odgrywają nieporównywalnie większą rolę w Hiszpanii co osłabia dyspozycyjność zawodników i determinację, która ułatwia sportowcom nie tylko częste podróże, ale przede wszystkim udział w procesie przygotowawczym.
Z punktu widzenia wychowanka sekcji strzeleckiej Śląska Wrocław i absolwenta Akademii Wychowania Fizycznego oraz 8 letniego doświadczenia w pracy za granicą w roli trenera kadry uważam, że polski system szkolenia, aczkolwiek nie pozbawiony wad, znajduje się na przyzwoitym poziomie i umożliwia dobre przygotowanie zarówno zawodnikom jak i kadrze trenerskiej, umożliwiające podjęcie pracy trenerskiej w innych niż polskie warunkach. Tym niemniej do zagospodarowania pozostaje spory margines, który może wypełnić głównie aktywność, pomysłowość i pracowitość.
Artykuł opublikowany w: Strzelectwo sportowe (Nowoczesne rozwązania szkoleniowe), zeszyt nr 2, Wrocław, 2005.
