Przed 90 laty zmarł Daniel Merillon, założyciel i przez wiele lat prezes Międzynarodowego Związku Strzeleckiego. Zapraszamy do lektury przygotowanego przez Mariana Ożoga wspomnienia o tym zasłużonym nie tylko strzelectwu działaczu sportowym. Łamanie i skład autora.

Daniel Pierre François Mérillon jest postacią niezwykłą. W historii światowego sportu zapisał się jako pierwszy prezes Międzynarodowego Związku Strzeleckiego (U.I.T.), którym kierował od początku jego utworzenia w 1907 roku. To dzięki jego inicjatywom sport strzelecki zyskał należną pozycję międzynarodową oraz wzmocnił istniejące związki narodowe lub zapoczątkował ich

organizację w wielu krajach. Po zakończeniu I wojny światowej przystąpił do odbudowy kontaktów sportowych oraz zapoczątkował odnowienie międzynarodowej strzeleckiej federacji. Nastąpiło to w dniu 16 kwietnia 1921 roku, w Paryżu; z udziałem zagranicznych delegatów. Jak wiemy, Polskę reprezentowali dr Kazimierz Dłuski oraz płk Adam Koc. Wielką zasługą Daniela Merillona było zapoczątkowanie współpracy U.I.T. z Międzynarodowym Komitetem Olimpijskim. Od tego czasu (r. 1921), U.I.T. miało decydujący wpływ na regulaminy strzelań podczas Igrzysk Olimpijskich oraz sam przebieg konkurencji – co stało się widoczne przy okazji organizacji Igrzysk VIII Olimpiady w Paryżu, w 1924 roku.

Przypominając sylwetkę założyciela Międzynarodowego Związku Strzeleckiego w dziewięćdziesiątą rocznicę śmierci nie można pominąć jego osobistych związków z ruchem olimpijskim. Uprawiał czynnie strzelectwo. Reprezentował Francję w konkurencjach strzeleckich rozgrywanych podczas Igrzysk IV Olimpiady w 1908 roku, w Londynie oraz podczas Igrzysk V Olimpiady w 1912 roku, w Sztokholmie. Najlepszy wynik uzyskał podczas swego startu w Londynie. W konkurencji strzelania z karabinu wojskowego na dystansach 200, 500, 600, 800, 900, 1000 Yardów, wraz z Zespołem Francji zajął IV miejsce. Daniel Mérillon był także politykiem, postacią mającą doniosły wpływ na życie publiczne we Francji przełomu XIX i XX wieku. Szczególnie na obszar obejmujący prawo oraz dział kultury fizycznej i przysposobienia wojskowego, ze szczególnym uwzględnieniem gimnastyki oraz strzelectwa. Jego wcześniejsze związki z ruchem olimpijskim można zaobserwować czytając sporządzone pod jego kierunkiem sprawozdanie z organizacji i przebiegu Igrzysk II Olimpiady w Paryżu, w 1900 roku (był głównym delegatem do spraw ćwiczeń fizycznych i sportu). Ponadto był również w komitecie organizacyjnym Igrzysk w 1924 roku, gdzie równolegle organizowano Mistrzostwa Francji oraz Mistrzostwa Świata  U.I.T. Zawodowo związany był z prawem (adwokat od 1872 r.). Zwieńczeniem jego kariery w tym zakresie jest stanowisko adwokata przy sądzie kasacyjnym, a następnie prokuratora generalnego (1917). Jest pierwszą osobą we Francji, której nadano tytuł Honorowego Prezesa Sądu Kasacyjnego.

Pełny tekst artykułu - pobierz